Zoeken
  • Chinability

Hoezo? Uitgebluste generatie?

Bijgewerkt op: aug 31

China’s generaties: Wie zijn ze? Wat doen ze? Wat denken ze over huidig China?

Laat ons China bekijken niet zozeer als een Staat, maar eerder als een ‘Samen leven van verschillende generaties op een karakteristieke socio-culturele ruimte’.

We onderscheiden de volgende Chinese generaties: de ‘Mannen van de Lange Mars’; de ‘Verloren Generatie’; de ‘Open Deur Generatie’; de ‘Olympische Generatie’ en de Chinese jongeren van vandaag, de zogenaamde ‘Internauten’.


Van (Lange) Mars naar Olympiade

De ‘Mannen van de Lange Mars’ zijn de huidige 75-plussers. Natuurlijk hebben zij niet deelgenomen aan Mao’s tocht uit de jaren dertig (1934-1936) toen hij met zijn troepen vanuit de door de Nationalisten omsingelde Jiangxi provincie naar het noordelijke Yan’an doorstoot. Maar zij vertegenwoordigen nog dat groot solidariteitsgevoel van weleer op weg naar het Beloofde Nieuwe Land. Het zijn die Chinezen die de stichting van de Chinese Volksrepubliek nog kunnen navertellen. En die ook de Grote Sprong Voorwaarts campagne van 1958 en de ‘Tien Jaren Chaos’(1966-1976) - lees Culturele Revolutie - aan den lijve hebben ondervonden.


De tweede oudste generatie, de 55-plussers, zien op jonge leeftijd hun scholing – het onderwijs - tijdelijk on hold staan. Scholen worden tijdens de Culturele Revolutie jarenlang gesloten. Het regime beroept zich op de strikte ideologie van haar Rode Boekje. Zij proberen na die Revolutie maar al te graag die verloren tijd in te halen: Studeren op oudere leeftijd. Maar niet iedereen lukt daarin. Hen noemen we daarom de ‘Verloren Generatie’.


De ‘Opendeur Generatie’ – vandaag tussen 41 en 54 jaar oud – groeit op in een China dat zich openstelt voor de rest van de wereld. Na de erbarmelijke erfenis van de Culturele Revolutie en het overlijden van Mao in 1976, geraakt de Chinese Communistische Partij meer en meer haar achterban kwijt. Er volgt een stevige koerswijziging georkestreerd door de kleine Deng Xiaoping die vanaf 1978 een opendeur politiek en diepe economische hervormingen predikt. Deze generatie leeft onder het ‘Socialisme met Chinese karakteristieken’, maar ontdekt ook in en rond het Tian’anmenplein dat er weinig ruimte bestaat voor politiek overleg. De Wereld gaat ervan uit dat economische hervormingen en ontwikkelingen uiteindelijk zullen uitmonden in de Westerse standaard, een democratie. Dat is buiten China’s leidinggevenden gerekend.


De ‘Olympische Generatie’, vandaag dertigers, werkt hard om het vaderland economisch danig vooruit te stuwen, zonder daarbij de ontwikkeling van de eigen familie te negeren. China wordt lid van de WTO en organiseert met succes in 2008 de Olympische Spelen in Beijing. China’s economische hoofdstad, de metropool Shanghai, mag niet achterblijven en trekt twee jaar later de aandacht van de wereld met de Wereld Expo van 2010.

Zij die na 1990 geboren zijn, lopen in China rond als de ‘Internauten’. Zij worden vaak nog verder onderverdeeld in jongerenculturen van telkens één decennium. Andere benamingen zijn de ‘Tweede Eénkind Generatie’, de ‘Gamers’ of de ‘Globaliserende Economie Chinezen’.


Houding Vandaag

Maar hoe denken de verschillende Chinezen over het huidige China eigenlijk? De ‘Mannen van de Lange Mars’ klagen over de immense drukte in China’s megasteden. Er rijden voor hen vandaag veel te veel auto’s. De Chinese maatschappij is in hun ogen alleen nog maar op het ‘Grote Geld’ gefocust!

De ‘Verloren Generatie’ is erg leergierig. Het kleinkind is hun Keizer. Maar eigenlijk getuigen zij zelf dat ze de meest positieve Chinezen zijn vandaag. De ‘Open Deur Generatie’ kenmerkt zich dan weer door een conservatief denken. Als je maar hard genoeg werkt, kom je er wel. Het onderwijs voor het enige kind is het hoogste goed. Ze helpen hun ouders waar nodig en durven al eens van het leven te genieten. De ‘Olympiërs’ zijn ook harde werkers, vaak zelfstandige ondernemers. Het internationale gevoel staat hen goed. Ze zoeken voor dat enig kind, kwalitatief en volwaardig lager onderwijs aangevuld met alle mogelijk extra-curriculaire activiteiten die extra skills moeten aanleveren. Het ‘Grote Geld’ is enerzijds minder prioritair in hun leven, maar anderzijds blijven zij nog erg afhankelijk van wat ze zelf verdienen. De ‘Internauten’, zeker zij die in de jaren ’90 geboren zijn, hebben zelfvertrouwen en zijn tuk op innovatie. Zij zien China als het ‘Land van de Opportuniteiten’.


Ter plaatse trappelen

De jonge Chinese adolescenten laten sinds vorig jaar op het Chinese Net een nieuwe term circuleren: ‘neijuan’, letterlijk vertaald als involutie, zowat het tegenovergestelde van revolutie of iets als stilstand, ter plaatse trappelen. Deze jongeren ventileren hun grote ontgoocheling over de slechte job vooruitzichten na afstuderen. Maar dan vooral dat niet iedereen dezelfde kansen krijgt. Komt iedere Chinese jongere met dezelfde degelijke voorbereiding aan de start van het jaarlijkse Nationaal Examen? Heeft het nog zin om zoveel energie te investeren in hoger onderwijs, als het na afstuderen geen verschil meer kan maken? Deze jongste Chinese generatie leeft vandaag met een grote druk.. Maar ook in de rest van de maatschappij leeft het. De vijfdaagse werkweek dagelijks van 9:00 tot 17:00 –‘955’ – wordt meer en meer verdrongen door een haast overal aanvaarde ‘996’ – een zesdaagse werkweek met werkdagen van 9:00 tot 21:00.


We laten Mevrouw Zhang, onze medewerkster in Beijing, zelf aan het woord: “Het woord 'neijuan'

is dit jaar bijzonder populair geworden. Eenvoudig uitgelegd komt het neer op die vaste of variabele toename in de hoeveelheid van iets meetbaars die plots kleiner wordt, een stock game, de beschikbaarheid (van jobs) die competitie (tussen werkzoekenden) heel intens maakt. Vergelijk het met jagen. In een bos leven heel veel dieren. Je mag er overal jagen, met welk jachtmateriaal ook, er zijn prooien genoeg. Meer en meer jagers komen naar het bos, maar het dierenbestand groeit niet evenredig mee. Dit zorgt plots voor een hevige competitie tussen de jagers.”


Die ene stap meer

Het Chinese tijdschrift Neweekly riep aan de vooravond van 4 mei dit jaar – met een ode aan de Chinese linkse revolutionaire intellectuele beweging van 4 mei 1919 – de Chinese jongeren op. Nu ze gebukt gaan onder grote psychische druk, moeten ze de rug rechten, met de nodige zelfmoed blijven bijleren, zichzelf vernieuwen, nieuwe paden bewandelen en dromen realiseren door een eerste gedurfde stap te zetten: “Durf je of durf je niet? Kan jij in vergelijking met anderen die ene stap meer zetten?”.

(WP)

6 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven
  • Facebook Social Icon
  • White Instagram Icon
  • White LinkedIn Icon